گويد وبه سجود رود وهفت موضع را - كه كفهاى دست وزانوها وپيشانى ودو سر انگشت مهين « 1 » پاهاست - بر زمين قرار دهد وزور بدن را بر آنها اندازد . وبايد كه محلّ پيشانى زمين باشد ، يا از زمين روئيده باشد به شرطي كه به حسب عادت مأكول وملبوس نباشد ومعدن نيز نباشد مثل : طلا ونقره ولعل وياقوت وفيروزه ودرّ ومانند اينها ، ومهر بسيار چركين نباشد ، وبهتر آن است كه : سر دماغ را نيز بر خاك گذارد وآرنج را به زمين نچسباند « 2 » ودر سجود بگويد : « اللّهمّ لك سجدت وبك آمنت ولك أسلمت وعليك توكّلت وأنت ربّي سجد وجهي للّذي خلقه وشقّ سمعه وبصره وَالْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعالَمِينَ * تبارك اللَّهُ أَحْسَنُ الْخالِقِينَ » « 3 » پس بگويد : « سبحان ربي الأعلى وبحمده » ، سه مرتبه . پس سر بردارد ودرست نشسته تكبير بگويد وبگويد : « أستغفر اللّه ربّي وأتوب إليه » ونشسته تكبير بگويد وبه سجود رود ، ودعا وذكر را به نحو اوّل به عمل آورده سر بردارد ودرست بنشيند . پس برخيزد ودر اثناى برخاستن بگويد : « بحول اللّه أقوم وأقعد » ، پس حمد بخواند وبعد از آن قصد سورهء معيّنه نموده يك سورهء تمام بخواند به شرط « 4 » سابق ، وبعد از آن تكبير بگويد ودستها را در برابر رو بردارد « 5 » وكفها را به سوى آسمان بگشايد وقنوت بخواند به هر دعائي كه خواهد ، وبهتر آن است

--> ( 1 ) مهين : بزرگترين ( فرهنگ معين : 4 / 4477 ) . ( 2 ) لازم به يادآورى است كه اين حكم مخصوص مردان است ، مراجعه شود به : شرح لمعه : 1 / 276 ، مفتاح الكرامة : 2 / 446 . ( 3 ) كافى : 3 / 321 حديث 1 ، تهذيب الأحكام : 2 / 79 حديث 295 ، بحار الأنوار : 82 / 137 ، وسائل الشيعة : 6 / 339 حديث 8124 . ( 4 ) ج : طريق . ( 5 ) ه‍ : با هم بردارد .